Amaaa! ('Oh mijn god' in het Nepalees.) Wat heb ik weer veel meegemaakt! Ik weet nu al dat het allemaal nooit in een blog zal passen maar ik zal het bij dezen plechtig proberen.
Inmiddels ben ik dus in Chitwan (jungle) geweest, heb ik boeddhistische lezingen tussen de monniken gevolgd, heb ik op vrijdag de 13e Nepalees nieuwjaar gevierd (en goed ook), heb ik boven op het dak van een bus gezeten, ben ik een paar keer naar Bhaktapur geweest, heb ik weer zo veel leuke mensen leren kennen en het belangrijkste: ik ben verhuisd... Ik zit nu op een andere placement site, bij een ander gastgezin, op een andere school. En daar gaat natuurlijk wel een verhaaltje aan vooraf want verhuizen doe je niet zomaar.

Vorige week maandag, op tweede paasdag (zonder paaseieren), kwam er een ander meisje, Godelieve (haar Nepalese naam is Aashaa, 'hope') bij, op de oude placementsite in Kathmandu. Het was echt heel bijzonder want het klikte meteen heel erg goed tussen ons. Al na een paar dagen was het alsof we elkaar al jaren kennen. Helaas had ook Godelieve het niet naar haar zin in het gastgezin, net als ik in het begin had. Het was er gewoon niet warm en er hing een hele vreemde sfeer die je eigenlijk niet kunt benoemen. Doordat zij zich ook zo voelde opende ik ook mijn ogen als het ware weer. Ik was eigenlijk al zo gewend aan de situatie daar dat ik niet meer echt 'zag' dat het niet bepaald gezellig of warm was. Uiteindelijk hebben we besloten samen bij Rajesh te vragen om een andere placement site.
En daar zijn we nu, we zijn in Thimi. Een klein, oud stadje in de buurt van Bhaktapur. Het is hier zoveel fijner! We zijn hier nu drie dagen en we voelen ons al helemaal thuis. Het gastgezin is heel lief en we voelen ons gewoon welkom. Dat was dus eerst wel anders. Ook is onze kamer veel fijner en hebben we een douch! Er is zelfs back-up light dankzij eerdere vrijwilligers die dat hier hebben geregeld, super fijn! Ook hier geven we dus les op een schooltje. De school heet 'Active English School' en we wonen bij de directeur, die ook Aashaa (haha!) heet, in huis. De familie bestaat verder uit moeder, dochter (ze is morgen jarig, 13 jaar) en zoon van 16. Hij lijkt trouwens echt op de Nepalese Harry Potter!
Ondanks dat ik het niet helemaal naar mijn zin had op de oude placement site was het toch heel moeilijk om afscheid te nemen. Ik gaf namelijk wel heel veel om de kinderen en om David. Ik ga de school gewoon nog een (of een paar) keer opzoeken voor ik vertrek.
De nieuwe school is echter ook heel erg leuk. We hebben nu al twee dagen lesgegeven en het is leuk. Deze school heeft het wel iets beter en ook zijn er wat meer leerlingen. De mensen kunnen hier wel minder goed Engels, daar valt dus aan te werken! De school en ons nieuwe thuis zitten in hetzelfde gebouw. Zo ongeveer als een twee onder een kap.

Ik gebruik nu de laptop van mijn nieuwe gastvader dus veel langer ga ik dit verhaaltje niet maken want anders vind ik het een beetje lullig. Het is wel zo superlief dat ik zijn laptop mag gebruiken!

Morgen of overmorgen ga ik samen met Flore naar Pokhara. We hebben er zo'n zin in!
Ik zal proberen snel weer een blog te schrijven!

Als laatste moet ik wel nog even opbiechten dat ik inmiddels verliefd ben geworden, op Nepal. Ik hou zo veel van dit land: de natuur, de cultuur, de mensen, het eten, de wijze waarop alles gaat, alles! Als ik denk aan vertrekken krijg ik al een gebroken hart gevoel... Achja, voorlopig hoeft mijn hart nog niet te breken.

Veel liefs,

Rosanne