Geachte en vereerde geïnteresseerde in mijn reisblog :),

Over vier dagen zal ik vertrekken, naar Nepal. Op dit blog zal ik mijn belevingen een beetje proberen bij te houden. Ik weet nog niet hoe vaak ik iets zal kunnen posten omdat er in Nepal vaak maar ongeveer vier uur per dag stroom is. Gelukkig hebben internetcafés in Nepal meestal een generator dus misschien word ik wel een echte blogger.

In Nepal ga ik vrijwilligerswerk doen, wat inhoudt dat ik kinderen Engels zal gaan bijbrengen op een schooltje. Vorige week vrijdag heb ik te horen gekregen waar ik terecht zal komen: Seto Bangala High School. Het heet 'high school' maar de kinderen zijn voornamelijk van basisschoolleeftijd. Op de school zijn 115 kinderen, 65 jongens en 50 meisjes. De klassen bestaan uit ongeveer tien kinderen en ik mag eenmaal daar zelf aangeven met welke leeftijdscategorie ik graag wil werken. De school ligt in Kalopul, Bagmati in het district Kathmandu.

De eerste twee weken zijn oriëntatieweken, het vrijwilligerswerk is na deze twee weken en duurt acht weken. De eerste twee weken zal ik dus vooral het land leren kennen. Ik krijg informatie over de cultuur, religie, festivals e.d. en het vrijwilligerswerk. Ook krijg ik 'Nepali' taallessen en staan er allerlei activiteiten gepland zoals yoga en rondleidingen. Tijdens deze twee weken zal ik bij de familie 'Thami' in Dhapasi wonen. Het gezin bestaat uit zes leden: moeder van 76 jaar, zoon Kailash van 46 jaar, schoondochter van 45 jaar en drie kinderen: een jongen van 12, een jongen van 16 en een meisje van 18. De andere acht weken zal ik bij de directeur van het schooltje en zijn gezin wonen. Verder staat er ook al een driedaagse junglesafari in de Chitwan gepland en zal ik een dag gaan raften.

De (voorlopig) laatste vier dagen in Nederland probeer ik zoveel mogelijk vrienden en familie nog even te zien (en natuurlijk knuffel ik superveel met onze kat). Verder ben ik vanzelfsprekend vooral nog druk met de voorbereidingen. De echt belangrijke dingen zoals een vliegticket (haha) zijn wel geregeld maar vooral mijn spullen moet ik nog goed op een rijtje krijgen. Ik heb in ieder geval al heel veel spullen die ik meeneem voor de kinderen in Nepal: balonnen, kleurboeken, potloden, spelletjes, stickers, speelgoed en ik neem mijn ukelele (die gelukkig stevig en fijn licht is) ook mee om met de kinderen muziek te maken en te zingen, in het Engels natuurlijk!

Liefs,

Rosanne